Medycy i chorzy dziękowali Bogu za beatyfikację Hanny Chrzanowskiej

W kościele Opieki św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi (sióstr wizytek) w Warszawie dziękowano za beatyfikację pielęgniarki Hanny Chrzanowskiej, której w imieniu papieża Franciszka 28 kwietnia w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach dokonał kard. Angelo Amato.

Bł. Hanna Chrzanowska była związana z Warszawą. To w niej urodziła się 7 października 1902 r., spędziła pierwsze lata życia, a potem uczyła się zawodu w Warszawskiej Szkole Pielęgniarstwa. Związana była przede wszystkim z Krakowem. Tam też zmarła w 1973 r.

Dziękczynną Mszę św. za beatyfikację w kościele sióstr wizytek odprawił ks. kanonik Władysław Duda, dyrektor Archidiecezjalnego Zespołu Domowej Opieki Paliatywnej. Towarzyszył mu m.in. ks. prałat Tadeusz Bożełko, kapelan Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie. Przy ołtarzu stanął poczet sztandarowy Katolickiego Stowarzyszenia Pielęgniarek i Położnych Polskich. W Eucharystii wzięli udział pracownicy stołecznej służby zdrowia.

W homilii ks. Duda zauważył, że Hanna Chrzanowska wywodziła się ze znanych warszawskich rodów Szlenkierów oraz Chrzanowskich, znanych z dobroczynności i działań społecznych. Jednak, jak przyznawała w swoich dziennikach przyszła błogosławiona, oboje rodzice byli ateistami. Ich wielka filantropia wynikała z wychowania w duchu pomocy słabszym i odpowiedzialności za sprawy społeczne. Z takim przekonaniem w dorosłe życie wkroczyła również Hanna, tak początkowo rozumiała swoje pielęgniarskie powołanie.

– Błogosławiona Hanna wyrastała w atmosferze służby drugiemu człowiekowi, ale bez odniesienia tej służby do Pana Boga. Jak wiele musiała włożyć pracy w zmianę kierunku swojego życia. Przepracowała motyw swojej służby, zaczęła go odnajdywać w Bogu – mówił ks. Duda.

Jak podkreślił duchowny, jako pielęgniarka dojrzała do tego, żeby sprawować nad chorym i niepełnosprawnymi nie tylko profesjonalną opiekę medyczną, ale także zadbać o ich potrzeby duchowe.

– My też często poruszamy się w środowiskach ateistycznych, ale niech to nam nie przeszkadza w niesieniu tam miłości i miłosierdzia – mówił kapłan.

Podczas Mszy św. modlono się też o wyniesienie na ołtarze Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej, w czasie wojny położnej w obozie w Oświęcimiu, ratującej życie nienarodzonych dzieci.

„Gość Warszawski”