Zmarł o. Franciszek Nowicki SJ. Pogrzeb w piątek 3 marca w Warszawie

†

1 marca 2017 r., w 90. roku życia,

58. powołania zakonnego

i 50. kapłaństwa odszedł do Pana

śp. o. Franciszek Nowicki

jezuita

Duszpasterz młodzieży i harcerzy, kaznodzieja, spowiednik, misjonarz w Ekwadorze. Pracował również w Kaliszu, Świętej Lipce, Gdyni i Warszawie.

Msza św. pogrzebowa odprawiona zostanie w piątek – 3 marca o godz. 11.00, w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie (ul. Rakowiecka 61), a pogrzeb, tego samego dnia, w Mińsku Mazowieckim. Kondukt pogrzebowy na cmentarzu w Mińsku (ul. Kościelna 52) wyruszy
o godz. 13.30.

Współbracia Jezuici wraz z Rodziną

Franciszek Nowicki urodził się 1 października 1927 roku w Arynowie k. Mińska Mazowieckiego. Po szkole średniej odbył studia na Politechnice Warszawskiej i zakończył je z dyplomem inż. magistra teletransmisji. Po studiach, dnia 21 kwietnia 1959 roku, został przyjęty do zakonu i odbył dwuletni nowicjat w Kaliszu. Pierwsze śluby zakonne złożył 22 kwietnia 1961 r. w Krakowie.

Tam też przez kolejne dwa lata studiował filozofię, a następnie teologię na Wydziale Teologicznym Bobolanum w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął 17 czerwca 1967 roku przez posługę kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. Zaraz po święceniach został posłany do Kalisza, gdzie przez dwa lata pomagał w pracy duszpasterskiej i uczył młodzież religii. Przez kolejny rok pracował w Świętej Lipce jako duszpasterz w parafii.
W roku 1969/1970 odbył w Czechowicach Dziedzicach III probację – ostatni etap podstawowej formacji jezuickiej. Po III probacji pracował przez dwa lata w Gdyni jako katecheta i duszpasterz.

W 1973 roku wyjechał do Ekwadoru, do Quito i tam przez wiele lat posługiwał w pracy duszpasterskiej, przede wszystkim w duszpasterstwie młodzieżowym. Dnia 13 listopada 1976 roku złożył ostatnie śluby zakonne i został definitywnie włączony do Towarzystwa Jezusowego.

Do Polski powrócił w 1985 roku i został wtedy skierowany do Warszawy, do Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej na Starym Mieście. Tam przez wiele lat posługiwał głownie jako spowiednik.

W 1998 roku został skierowany do Otwocka, skąd pomagał w wielu miejscach w pracy duszpasterskiej. Przez szereg lat był również zaangażowany w pracę z harcerzami.

Od 2004 r. zamieszkał w kolegium jezuitów w Warszawie. Pomagał w pracy duszpasterskiej w Sanktuarium Św. Andrzeja Boboli oraz wyjeżdżał z posługą duszpasterską tam, gdzie był zapraszany, m.in. do Hiszpanii.

Był człowiekiem bardzo zatroskanym o duchowe dobro bliźnich i dlatego mimo zaawansowanego wieku często podróżował, udając się tam, gdzie mógł pomagać duszom. Przez ostatnie miesiące swego życia z powodu choroby przebywał w infirmerii w kolegium w Warszawie i modlił się w intencjach Kościoła, spotkanych wcześniej ludzi i zakonu.

Zmarł 1 marca 2017 roku w Warszawie. Odszedł do Pana w 90. roku życia, w 58. roku powołania zakonnego i w 50. roku kapłaństwa.
Niech Pan będzie jego nagrodą na wieki. R.I.P.